دانش آموز در مرکز مثلثی قرار دارد که یک راس آن خانواده، راس دیگر جامعه و راس سوم مدرسه است.
اگر این سه عامل هماهنگ عمل کنند، می توان به آینده تربیت امیدوار بود.
بزرگترین سرمایه پدر و مادر، فرزندان دلبندشان است لذا ادراک دانش آموز باید این باشد که پدر و مادر اولین دلسوز آنها هستند.
افراد بر اساس ادراکشان رفتار می کنند نه واقعیت.
پدر و مادر باید ارتباط فرزندشان با جامعه، همسایگان ، دوستان و آشنایان را تحت نظر داشته باشد.
مدرسه در صورت همراهی تعاملات اجتماعی، رفتارهای اولیا و هم راستایی با اهداف مدرسه، می تواند اثر بخش باشد.